Jawel, in het eerste seizoen in de nacompetitie heeft het Kennemerland mix-team direct al beslag weten te leggen op de titel. Een wereldprestatie die gezien de massale belangstelling bij de kampioenswedstrijd op waarde werd geschat. De tribune werd er zelfs voor uitgerold. Annette, Mery, Annemieke, Ruud, André en good-old Jos konden in deze wedstrijd tegen CTO '71 ternauwernood de ongeslagen status vasthouden en daarmee een sterk seizoen op passende wijze afsluiten.

De nieuwe Kennemerland shirts werden speciaal voor deze gelegenheid met spoed bij deze Kanjers van Kennemerland bezorgd. Kijk ze nou toch eens stralen. De glimlach was ook tijdens het nazitten niet van de gezichten te slaan. Zeker toen ze voor een tweede keer in de bloemetjes werden gezet en het "We are the Champions" op vol volume door de luidsprekers schalde. Een beetje over-the-top? Nou en???

Meiden en mannen: Van harte gefeliciteerd!!



Hieronder vind je de wedstijdverslagjes in chronologische volgorde van het Competitieseizoen 2010/2011 van Kennemerland H1:

Voor het 7e seizoen op rij gaat Heren 1 de eer van Kennemerland weer proberen hoog te houden in de competitie. Ten opzichte van vorig jaar geen wijzigingen in de teamsamenstelling (Mark, Jos, Jeroen, Marc en Sjaak) en ook de praatjes vooraf klonken weer vertrouwd: "we gaan ze inmaken" en "het kampioenschap kan ons niet meer ontgaan" en meer in die trant.

Onze tegenstanders op de eerste wedrijd van het jaar waren oude bekenden uit Castricum. Een team waar we in eerdere ontmoetingen leuke robbertjes mee hebben gevochten en waarbij Kennemerland vaak de bovenliggende partij bleek. Geholpen door het thuisvoordeel en de afwezigheid van Marc (sorry Marc, maar je kunt hier toch wel tegen he) kwam Kennemerland voortvarend uit de startblokken. Na drie singles stond er een comfortabele 3-0 op het scorebord. Maar toen was het de beurt aan Sjaak (weer hij, die in betere tijden nog wel eens tweede heer speelde), die Castricum het verdiende eerste punt bezorgde. De dubbels liepen lekker zodat met veel genoegen de eindstand op het wedstrijdformulier kon worden ingevuld: 6-2. Een lekkere binnenkomer waarmee we het massaal afwezige thuispubliek weer eens konden verwennen.

Met Marc nog op vakantie en een tegenstander die tot vorig seizoen nog met plastic speelde waren de bespiegelingen voor aanvang van de wedstrijd tegen de Kwakel weer ronduit positief te noemen. Het wat onchristelijke tijdstip op de vroege zondagmorgen mocht de pret niet drukken, de alcohol van de vorige avond was alweer uit het lijf verdreven en een kop koffie voor aanvang van de wedstrijd had de geesten weer scherp gemaakt....dachten we althans. Eerste dubbel, eerste verlies partij. Maar ach, 1-7 zou toch ook een mooie uitslag zijn? Niet dus, 3-5: daar moesten we het uiteindelijk mee doen. De bijdrage van Sjaak aan deze score was weer bedroevend, wel 0 punten. Gelukkig is Marc komende woensdag tegen Gaasperdam weer van de partij maar wanneer gaat die Sjaak nou eindelijk eens vakantie?

Van sommige wedstrijden heb je zoiets van: maar gauw vergeten. Dat ben ik dan ook vast van plan te doen met de wedstrijd tegen Gaasperdam H2. Misschien is de uitslag van onze wedstrijd nog het vermelden waard: 5-3 voor Kennemerland. Wie zichzelf zeer de moeite van het vermelden waard vindt, dat is Jeroen. Met het briljante spel wat hij dit hele seizoen (drie wedstrijden oud!) al op de baan legt vindt hij dat hij ook wel eens een eervolle vermelding verdient in het wedstrijdverslag. Zijn naam mag ook wel eens worden genoemd. Mmmm, aan wie doet dat me ook al weer aan denken? Precies: professor doctor ingenieur P. Akkermans. Es effe Googlen..... Verhip Jeroen, je lijkt 'm sprekend!!!!

Maar even zonder dollen Jeroen: Nooit zul je het legendarische clubicoon Bert kunnen evenaren die het voor elkaar kreeg een heel seizoen ongeslagen te blijven. Nou Jeroen, je naam is nu wel weer eens genoeg genoemd. Toch, Jeroen?

APGS, oftewel de badmintonvereniging van de Amsterdamse politie. Ik weet het niet, op een of andere manier maakt dat wat in de mens los waardoor de motivatie op en top is. De vermoeidheid van de vorige trainingsavond was in ene uit de benen. In de persoon van Boris hadden we fanatiek publiek meegenomen waarmee we dat van het thuisspelende team (0 in getal) luidkeels wisten te overschreeuwen. We stonden dan ook messcherp op de baan om de flikken er eens van langs te geven. Zo niet Jos, hij had zijn lenzen namelijk thuisgelaten.... Desondanks wist hij de dubbel samen met Mark in winst om te zetten. Per koerier (dochter) werden de lenzen vlak voor zijn singlepartij tegen de enige echte politieman van het team bezorgd. Met steeds scherper wordende blik wist hij in een weergaloze driesetter dit varkentje.. eh, ik bedoel deze gewaardeerde hoeder van de wet (ik moet wel een beetje op mijn woorden letten) te wassen. Al met al kon Kennemerland tegen de vice-koploper goed stand houden en er een terrecht gelijkspel uit slepen.

Misschien wel het meest ondergewaardeerde aspect van de badmintonsport is toch wel de mogelijkheden die het biedt tot verbale expressie. Zeker als de spanningen wat hoog oplopen is geen aanleiding klein genoeg voor een stevige krachtterm of vloek. En ik kan het weten want dit is een van de weinige elementen van badminton die ik tot in de puntjes beheers. Ook de Harpoen, de tegenstander in onze derde thuiswedstrijd, weet met het bijltje te hakken. Aanleidingen voldoende: de vloer (te koud), het licht (te fel) en natuurlijk de shuttles (eerst te langzaam, dan weer te snel) zodat het hele arsenaal uit de kast kon worden gehaald. Ook Kennemerland liet zich niet onbetuigd (jammer dat Mark afwezig was, hij weet het verbale ook feilloos met het fysieke te combineren, getuige een stukgeslagen racket in een eerder seizoen) zodat we een meer dan genoeglijke avond mochten beleven. Dat dit het spelniveau wat naar beneden haalde namen we maar voor lief. Hoe dan ook, 3-5 was een uitslag waar we zonder onze eerste heer tegen de koploper best tevreden mee konden zijn.

Zo weinig als er te melden viel over de thuiswedstrijd tegen Gaasperdam, zo veel valt er te vertellen over de uitwedstrijd. Waar een eenvoudig sterveling nooit zijn weg zou vinden naar de sporthal in Zuid-oost, wist Tommy ons toch op een acceptabele afstand van zo'n 200m vanaf plaats van bestemming af te leveren. Zaterdagavond aanvang 19:00, dan denk je toch dat er volop gelegenheid is tot evaluatie in de kantine. Het liep wat anders. Met maar één veld tot onze beschikking en 4 van de eerste 5 wedstrijden die eindigden in een 3-setter was de hoop op een vroege derde helft vervlogen. Het liep inmiddels tegen half elf. De immer actieve Boris, die we opnieuw als toeschouwer mochten begroeten, kon het allemaal niet meer zo boeien en lag toen al lekker in zijn buggy te pitten. Jos had de bui kennelijk al zien hangen en was voortijdig naar een feestje gegaan. Maar niet getreurd: op basis van mentale weerbaarheid, geslepenheid en pure klasse stond er op dat moment wel mooi 0-5 op het scoreformulier. Sjaak onbeert kennelijk de drie eerder genoemde typeringen want hij wist zijn single, in opnieuw drie sets, niet in winst om te zetten. Daarmee wist hij een treurige reeks van 0 uit 6 een passend vervolg te geven. Dik over elven werd een aanvang gemaakt met de laatste dubbels en wat denk je.... Mis, geen driesetters dit keer maar wel een halfsetter. Knak! deed het pootje van Mark. Een zweepslag velde ons boegbeeld en rots in de branding. Zijn spieren waren kennelijk niet meer ingesteld op enige activiteit na twee uur afkoeling op de bank. Niet dat dit het verloop van de wedstrijd bespoedigde, het was inmiddels zondag geworden. Voor de stand had het wel gevolgen: 3-5. Het was dus ver na Sesamstraat maar gelukkig was daar nog Micky die zijn gasten op passende wijze liet genieten na gedane arbeid. Nog even Mark en Boris wegbrengen (deels over fietspad en B, C en D-wegen) en om kwart over twee zag deze jongen eindelijk zijn bed. Was ik even blij met de overgang naar wintertijd! Het is wel een lang verslag geworden maar daar had ik je aan het begin al voor gewaarschuwd.

Om maar met de deur in huis te vallen Kennemerland - Olympia Haarlem: 8 - 0! Ploeggenoten vonden het daarom wel eens tijd worden voor een positief wedstrijdverslagje. Nou, dat is wel een flinke stap buiten mijn Comfort Zone natuurlijk. Graag had ik een fijne sneer richting de afwezige Mark willen maken die misschien toch niet zo onmisbaar is. Ook leuk: een subtiele doch licht sarcastische vergelijking met PSV-Feyenoord. Maar goed, als ik dan toch een veer heb om uit te delen: Marc, die is helemaal voor jou en je mag 'm stoppen waar je hem het liefste hebt. Tegen Gaasperdam had Marc al een weergaloze singlepartij afgeleverd waarvan ik volkomen onterecht heb verzuimd melding te maken in het vorige verslag. Tegen Olympia stond daar opnieuw de onstuitbare, gefocusde en meedogenloze killer die zijn tegenstander alle hoeken van het veld liet zien. Vooral om de shuttles op te rapen overigens. Als tweede heer nog wel. In de dubbels: van hetzelfde laken een pak. Het is werkelijk een eer en genoegen om Marc als teamgenoot naast je te hebben staan. Dan weet je gewoon dat het wel goed komt. En het mooie is, hij blijft er zo gewoon onder..... Hmm, best best verfrissend, zo'n positief verslag. Moet ik vaker doen.

En kijk nou eens waar een beetje positivisme toe kan leiden!


Best moeilijk om het positieve vast te houden waneer blijkt dat Mark, die in de wedstrijd tegen Gaasperdam met een vermeende zweepslag uitviel, veel ernstiger geblesseerd is dan gedacht en tot de kerst in het gips zal moeten blijven. (sterkte kerel) Ook Jeroen ontbrak tegen de wedstrijd tegen Duinwijck maar hij had een waardige vervanger in Fred gevonden, dus vol goede moed traden we tegen onze stadgenoot aan. Die hadden zich in de wetenschap van bovenstaande tussenstand maximaal voorbereid en waren optimaal gemotiveerd. Tja, in zo'n wedstrijd blijkt het allemaal toch niet lekker te lopen, gaan de 3-setters net verloren en is 7-1 een uitslag waar we het dan mee moeten doen. Gelukkig stond de kantine volledig tot onze beschikking en was Duinwijck niet te beroerd hun overwinning uitbundig met ons te delen. Dat maakte een boel goed en ach, badminton dat is toch maar een spelletje....

Het was een donkere novemberavond. De regen tikte ritmisch tegen het raam van de woonark aan zijkanaal-B. Binnen zat een man, begin 40, met een tevreden glimlach onderuitgezakt op de bank. Het telefoontje had bevestigd wat hij eigenlijk al wist. Sterker nog, zijn verwachtingen waren meer dan overtroffen. 6-2 tegen Castricum, 6-2 verlies!!!! Onhandig werkt hij zich uit de bank omhoog en strekt hij zich naar het Euroshopper biertje dat voor hem op tafel staat. Het smaakt hem beter dan anders, maar of hij het nou echt lekker vindt? Zijn gipsen pootje bedekt de kring op de tafel die het glas zojuist heeft achter gelaten. Nu kunnen ze er niet meer omheen. Zijn status als Alpha-mannetje staat voorlopig buiten elke discussie. Zonder hem speelt Kennemerland slechts een rol als figurant in de competitie, net zoals Feyenoord de laatste jaren. Zijn vingers jeuken, het toetsenbord van zijn laptop lonkt. Zal hij zijn ploeggenoten weer met zo'n snedig mailtje verblijden? Nee, bedenkt hij: twee blamerende nederlagen op rij, daarmee zit mijn team echt wel voldoende diep in de put. Hij als geen ander weet zoiets te doseren. Toch knaagt er iets. Er was iets met dat telefoontje dat niet helemaal in het plaatje paste. Echt teneergeslagen leken ze toch niet te zijn, tijdens de derde helft in de kantine van Castricum. Jolig en uitbundig, misschien zelfs een lichtelijk aangeschoten! Even maakt de glimlach plaats voor een zorgelijke blik. Ze proberen voor mij de schijn op te houden, besluit hij en neemt nog maar een slok.

Kennemerland H1 - De Kwakel H1: 2 - 6. De cijfers spreken voor zich en hier wilde ik het dus maar bij laten.

Nee, dan APGS! Tegen onze vrienden van de politie zit het met de motivatie zoals eerder gemeld altijd wel (brom)snor. Zeker als de ongeslagen koploper op bezoek komt wil Kennemerland er wel een tandje bijzetten. Vooral Sjaak leek vanavond volledig losgeslagen. Drie weken zonder badminton had een niet te stillen honger naar de shuttle in hem losgemaakt en hij zette me daar een paar puike partijen neer. Een niet nader genoemd teamgenoot (Ach, dat is flauw. Omdat hij zo ontzettend graag genoemd wil worden: het was Jeroen) vond dat Sjaak in dit verslagje maar eens de veer in de derrière gestoken moest krijgen. Sjaak sputterde tegen dat hij noch in letterlijke, noch in figuurlijke zin daar nou heel erg gelukkig van wordt maar omdat hij in geen van de voorgaande verslagjes ooit een eervolle vermelding heeft gekregen (daar heeft hij dan ook nooit eerder aanleiding toe gegeven): hij was zonder twijfel "Man of the Match". De eerste dubbel met Marc leek op voorhand een kansloze missie maar na drie scherp gespeelde sets waarbij Marc een kuitblessure simuleerde en Sjaak daarmee het loopwerk liet opknappen, was daar toch een knappe winstpartij bij te schrijven. De single dan: tegen onmiskenbaar de sterkste heer van APGS moest hij, na meerdere Houdini's, pas in de derde set bij een stand van 22-24 het hoofd buigen. Ook de laatste dubbel met Jeroen werd een driesetter maar daar ging het kaarsje bij deze 45+er dan toch langzaam maar zeker uit. Niettemin, toch een bijdrage van een halve punt aan de uiteindelijke score van 4-4. Nou Sjaak, tip voor de volgende keer: naast knap spel ook eens wat punten gaan pakken!

De uitwedstrijd tegen Olympia Haarlem, de drager van de rode lantaarn: 1-7. Een uitslag die je gezien de stand in de competitie wel zo'n beetje kon verwachten. Appeltje-eitje zou je zeggen, maar ik moet dat toch wat nuanceren. Een goede bekende van Kennemerland kwam namelijk weer eens langs: "Het dipje". Even Van Dale er op nageslagen.

dip de; m -s
1 dipsaus
2 inzinking, dieptepunt
3 geestelijke inzinking van korte duur.

Ja, vooral de laatste omschrijving dekt geloof ik wel een beetje de lading. Neem nou Jos zijn single, een vrij eenvoudige eerste set waarbij hij zijn tegenstander wel op de knieën dacht te hebben. Tweede set nog niks aan de hand tot dipje langs komt. Begint wat te prutsen, wat van kwaad tot erger gaat, tot hij ergens in de derde set het door Van Dale zo treffend verwoordde stadium bereikt. Gelukkig herpakt hij zich net op tijd en trekt hij met miniem verschil de wedstrijd naar zich toe. Dit dipje valt echter in het niet bij de MEGA-SUPER-DIP (niet die van Duyvis) die in de dubbel bij Jeroen en Marc langs kwam. Eerste set met twee vingers in de neus gewonnen. In de tweede set doet dipje een duit in het zakje en staat het binnen een poep en een scheet iets van 16-4 en is de set dus niet meer te redden. Met angst en beven de derde set ingegaan. Dipje verhuist naar de tegenstander en de vingers konden weer in de neus. Moraal van het verhaal (vrij vertaald naar Cruijff): Badminton is een spel van dipjes, wie de minste dipjes heeft wint.

Voor mijn volgend wedstrijdverslag hoef ik alleen maar even te verwijzen naar een krantenknipsel


De laatste wedstrijd bij Harpoen zal niet in de annalen van onze clubhistorie terechtkomen. Een 6-2 nederlaag waarover ik weinig behoefte heb veel woorden aan vuil te maken. Het nazitten is bij Harpoen traditiegetrouw prima verzorgd dus met tevredenheid hebben we afscheid van deze tegenstander uit De Rijp genomen. Dat hebben we dus ook van dit competitieseizoen. Een seizoen van een paar ups, een paar downs en een stevige domper voor onze topper Mark. Met vijf min of meer gelijkwaardige teams in de poule moest Heren-1 steeds weer tot het uiterste gaan. Je zult begrijpen dat dit zijn tol wel begint te eisen voor deze krasse knarren, vol in hun midlife crisis. Mentaal en fysiek is de rek er wel een beetje uit dus het einde van het seizoen komt bepaald niet ongelegen. Ook de schrijver van deze lollig bedoelde stukjes kan een pauze van enkele maanden goed gebruiken om zich weer op te laden. Ik moet zeggen dat alle reacties die ik heb mogen ontvangen mij tot het diepst hebben geroerd. Iedere dag weer stromen de mailtjes binnen. Je zult begrijpen dat ik onmogelijk iedereen persoonlijk heb kunnen bedanken maar lieve mensen, weet dat ik daar ongelofelijk veel steun aan heb gehad! Tot volgend jaar.


Klik hier, als je de stand wilt weten....

....en hier, als je de wedstrijdverslagen van vorig jaar er nog eens op na wilt slaan.

Vragen, reacties of wil je zomaar wat kwijt? Mail naar: competitieleider@badminton-kennemerland.nl